sahipsiz kırılganlıklarım

VOLTALARA YEM OLDU AYAKLARIM....

Thu, 18 Jun 2009 18:29:00 +0300

Hükmü onaylanmış bir infaz dosyasının
ağrısı çoğalmış infaz saatlerindeyim…
Tedirgin kuş(ku)lar havalanıyor yüreğimden…

Gece yüzünü dönerken gündüzün telaşlı kalabalığına,
yine soluğu kurşunlanmış bahçelere açılıyor adımlarım…
Yürüdükçe uzun , döndükçe sonu hüzün tutsaklığımın…
Arada bir yüzümdeki gülüşleri ziyarete gelen
sevinçlerim de olmasa ;
Unuturum ezberimdeki insancıl sözleri…

Çünkü burada bir başınalık kalın giydirir adama…
Keskin bıçak ağzı ayazlardır sayımlarda
Kulağımı tırmalayan sevimsiz “koğuş kalk”lar…

Her sabah sığınaklarımı kundakladı
kör ve cahil yarasalar…
Provake edilmiş kalabalıkların kuşatmasında
kayboldu sağduyum...
Öfkeyle bilendim,
haldan bilmez kahpe yalancıların,
onurumu zedeleyen sözlerine…
Küstü uykularım…
Uyuyamadım…
Voltalara yem oldu ayaklarım…
Azaldım parmakuçlarımdan…

Hasan KARADENİZ

.. ( devamı )

HADİ YAR ! GEL-GİT(ME) ZAMANIDIR ŞİMDİ...

Sat, 06 Jun 2009 23:02:00 +0300

Şule İDİZ in objektifinden...

SUSUYORUM;

Yanık karanfil kokan gecede…
Bir sözcük bekliyorum denizlerinden…
Ay kıvrılmış yan yana uyurken yıldızlarla,
su bekliyorum eksilen düşlerime…
Ütopik bir devrimin,kararlı adımlarını
düşürüyorum durgun sahillerine…
Hadi yar ! gel-git(me) zamanıdır şimdi…

YÜRÜYORUM;

viraneye dönmüş yağmurlar kentinde…
Kaç adım oldu yalnızlığım…Say(a)madım…
Taş üstünde taş kalmıyor yüreğimin cenderesinde…
Her enkaz alanından nasıl da sağ çıkıyorum,
Her sabah inadına uyanıyorum,
dilimde bedeli acıyla ödenmiş bir sevda türküsü…

YAZIYORUM;

Sana dair sözlerimi gözlerimden yırtılmış sayfalara ,
Ne zaman bir çocuk düşünsem özleminde;
Çocuk konuşmayı öğrenir,sen gelmezsin…
Acıya sürgün yaşamlar ezberlerim gelmeyişlerinde…
Yokluğunun düşsel komalarında,uyu(mu)yorum yatağımda…
Çekiliyor tüm kanım,hasret geçen damarlarımdan…

ÖLÜYORUM;

Eskimiş mezarlarda,kum fırtınalarında ve soğuk toprakta…
Ve bende kalan;
bronşlarıma tüküren katı bir yalnızlık hükmü…
Devrik bir alfabeden oluşma defterime,
hükümsüz cümleler .. ( devamı )

HEP YOK(UŞ) OLDU UMUDUN YOLLARI...

Mon, 25 May 2009 03:50:00 +0300

İfadesi alınıyor;
Gayr-ı meşru söylemlerime ,gayri ihtiyari tanıklık eden umutlarımın…
Ve aynı sebepten gözlem altında tutuluyor aşk’a dair cümlelerim…
Güncemden sökülüp alınalı beri sesli harflerim;sessizlikteyim…
Esaret kokulu diyarımda,her şafak bir yaprak geriye alınıyor takvimler.
Zamansızlığımın ,ince hastalık olan yaraları kanıyor duvarlarımda…
Ne yazsam;susacakları bitmek bilmiyor,
kağıtları zehirlemekten hüküm giymiş sabıkalı kalemimin…
İşte o sabıkalı kalemim elimde şimdi…

Bir türlü söyleyemediklerim ,arkamdan ağladı hep…
Oysa uzun cümleler kurardım ,bağıra-çağıra…
Uzun cümlelerim tel örgülerde kısaldı sevgili…
Şimdi ;içimdeki en militan duygularımı ayaklandırsam,bu AŞK ölümlerden kurtulurmu ?
Bu devasa yıkımlardan mutlu yarınlar çıkar mı ?
Çıkmazındayım…Bu yüzden deliyorum acımın ambargosunu :

içtima alanlarına
akar-adım postallarıyla
yürüyen askerler vardı.
Coğrafyamda sağ-sol sesleri…
uygun adımların tek sesli hüznünde
büyüdü (k)ayıplarımız.
ihtilal sonrası kargaşada;
gözlem altında yitirilen gülüşlerim
ve inancıma pervasızca çöreklenen
kirli yüzler vardı.
Yankısı kurşunlanmış seslerim,
anne karnında doğmamış ölümlerim vardı.
Kimse duymadı fısıldadığımı, ölürken ben…

HEP DÜŞTÜM SEVİNÇLERİMDEN...

Sat, 15 Nov 2008 12:44:00 +0200

Benim ;
sevmeye engel tel örgülerle kuşatılmış,
Kanayan yaralarım var acıtan….
Umuda yürüdüğüm yolların,kaygan buzulunda,
adımlarımı tökezleten,tehlikeli şiirler var,direnişime
barikatlar kuran…
Benim;
cehennem ateşlerine odun biriktiren,
günaha bulanmış
Kapkara gecelerim var,sol omzuma kazınmış…
Kimse bilmez;
Nedamet yağmurlarında,hep başım eğik yürüdüm sırılsıklam kaldırımlarda…
Sonra ;
Onursuz işkencelerde bağlandı gözlerim..
Çapraz sorguların ortasında;
Filistin askısı,kızılcık şerbeti,
Ve soysuz küfürlerdi tenimde kalan,
Tutanaksız,gayrı-resmi gizli acılarım…
Yay gibi gerilip kaskatı kesildiğim (b)askı odalarında
Savurdum suçlarımı yerden yere…
Yaz(g)ımda hep hazin hikayeler saklı…
Hep düştüm sevinçlerimden…
Aşk’a her ayaklanışımda bulduğum cesur şiirleri
Pusu kurup yaraladılar,üst üste nokta atışlarıyla…
Parantez .. ( devamı )

SANCILI SÜR/GÜNLÜĞÜM II

Mon, 22 Sep 2008 04:00:00 +0300

Zından düştü payıma..
Ben bu hikayede hep;
etrafı namlularla kuşatılmış bir kaçağı oynadım…
İşte yine geldim kaçtığım yağmurlardan
üstüm başım çatışma içinde…
Peşimde ölümcül yargısız infazlar…
Koşarken düşürdüğüm cümlelerim

SANCILI SÜR/GÜNLÜĞÜM...1

Sat, 13 Sep 2008 23:35:00 +0300

“İÇ BÜKEN BİR ACIYLA GELDİĞİM
BU SİYAH IŞIKLAR KENTİNDE ENKAZ OLDUM…”

Eylüldü…
Yıllar süren uzun bir sürgünden
dönmüştü kelepçeli ellerim…
Yüreğimde (u)mutlu bir sevda masalıyla
dönmüştüm istanbul’a…

SOLU(ĞU)MDASIN SEVDAM...

Tue, 02 Sep 2008 19:12:00 +0300

Suzinak bir şarkıdır, içimde kırık dökük vagonlarla yol alan yaşam..
Tren rayların uzun, ışıklı kimsesizliğinde geçiyor zaman..
Duvarların (k)arasında sancılı bir yaşam daha ekleniyor gözlerime…
(S)ağır bir zaman içindeyim…
Gece sedeften gölgeler dökülüyor avuçlarıma..
Alaca kanatlı atlılar, ellerinde simsiyah güllerle
geliyorlar yalnızlık merasimine..
Görecesiz, yasak ve bölücü bir yalnızlık bu..
Gözlerime hedef sevimsizliklerin yaylım ateşinde;
inadına göremediklerimi seviyorum..
Yasakların belimi büken faşizanlığında; ekmeğimi,
suyumu bölüyor asi iştahsızlığım…

(P)ustayım (s)is içinde…

Ne vakit bir uçurtma yapsam telli duvaklı,
tel örgülere takılıyor; kuyruk acısıyla çırpınarak..
Aynı labirenti dolaşıyorum uykusuz..
Koridor boyu üniformalar, kamuflajlar, yasaklar..
Ve demir parmaklıklar kanatıyor düşlerimi..
Kanıyorum…
Gidişime dalgın bir İstanbul,
dönüşüme beklentisine küsmüş bir çift göz bıraktım..
Affet beni sevgili..Yine (s)aklayamadım içimdeki haylaz çocuğu..
Soğuk yargı koridorlarında son bulan, onaylanmış bir hüküm,
kara.. ( devamı )

SESLENİŞ..

Tue, 21 Aug 2007 21:29:00 +0300

Yüzüme ulaşılmaz yolların bitiminde de olsan seninleyim...
Olmazların zor dayatmalarına direniyorum cesur onurumla...
Nerde olursam olayım şahit tutuyorum seni ,
faili meçhul yaşam kayıplarımın çetelesine...
Adından çiçekler ekiyorum duvarlarıma..
Bilsem de senin emin ellerinle sulandığını,
yinede papatyanın telaşı vurmuş yüzüme

Pusuya yatan ölümün, yıkılmaya yüz tutmuş haliyle geldim sana…
Ömrümün en ağır ukdesinden, ruhuma sahip çıkman adına…
Adil olmayan, çıkmazlarımda savrulan badi sabahlarda biriktim aşk(ın)la…
Şimdi en yüklü, en vakitsiz zamanlardan hesaba çekildiğim şu anda,
gözlerime düşen arayış, çetelesine çizdiğin cesur onurun..
Tek hamlede devirip çıktığım yoluna..
BEKLE BENİ YAR….

Eylüle kuruyorum saatlerimi...Ağustos’u yok sayıyorum ömrüme..
Sen varsın diye korkmuyorum beklemekten…
Otobüs peronlarına asıyorum iri puntolu pankartlarımı...
"GELECEK VAR" diyorum....
”Duracak var ,inecek var” diyenlere inat...
Yaşıyorum işte gökyüzü…
Sevdamı yüreğimde, göğüs kafesimde saklıyorum...

Kesik ritim.. ( devamı )

GEÇTİĞİM YOLLAR DÜRÜLDÜ...

Thu, 16 Aug 2007 20:07:00 +0300

"Bile bile geldim ben bu uçurumun kıyısına…
Geçtiğim yollar dürüldü…Dönüş yok artık…."

Şimdi seni beklemek sevmekten daha zor…
Tek başına tecrit kokusu satırlarımda…
Hangi imlasına dokunsam kelimelerin,
kesik bir kol gibi önüme düşüyor yalnızlığım…Kan tutuyor geceyi…

Şehirlerarası bir Aşk’a sız(l)ıyorum gecenin kör vakitlerinde…

UMUDU KUŞANIP GELDİM...SICAKLIĞIM SEVDAMDIR...

Sat, 04 Aug 2007 01:26:00 +0300

Karanlık düşürmüş ayını masmavi denizin üstüne...
Her yakamoz...
İçimde her geçen büyüyen inançlı sevdamın sevinçli ezgilerinde,
sana dökülüyor kelimelerim...
Kalbimin çıkmaz sokaklarına düşen bir ışıksın sen sevgili...
Gece tüm karanlığıyla gelirken üstüme üstüme,
bir gülüşünle aydınlanıyor siyaha kesmiş odam...
Koynuma dolduruyorum seni yıldız yıldız...
Bir sözünle duruluyor hırçın dalgalı KARADENİZ'im...

SENİ SEVİYORUM...

Özgürlük rengi g&.. ( devamı )

Mevsİmlerden AŞirip TutsakliĞimi Geldİm İŞte….

Thu, 19 Jul 2007 20:38:00 +0300

Bir yarım sende kalmıştı ya istanbul !...
Mevsimlerden aşırıp tutsaklığımı,geldim işte...
Bir koluma özgürlüğümü,diğerine şehrimi takıp yürüyoruz sokaklarda...

Mendici bir çocuğun gözlerinden başlıyorum,ürkek ama özgür adımlarıma...

"Abi selpak alır mısın ?"

Yol boyu telaşlı koşuşturmalar...
Yüzlerinden sabah mahmurluğunu atamamış yarı uykulu insanlar...
Gecikmiş çocuk acemiliğinde;kaygılı adımlarla hep geç kalmış gibi yüzleri...
Mendilci çocuk tam karşımda,yüzünde aynı hazin gülüş:

"Abi selpak alır mısın ? "

Soğan kavrulan gecekondu evlerinde söyleniyor yoksul türküler...
Yeni papucunu gözü gibi saklıyor küçük bir kız çocuğu...
Bir genç kız yeni elbisesiyle prova yapıyor aynanın karşısında...
Belli ki sevdiği var ,ona hazırlanıyor tüm varlığıyla...
Bir baba sigara yakıyor oturduğu kanepede,omuzları ağır...
Bir anne kederli yüzüyle gülümsüyor çocuklarına...

Yürüyorum kent(d)imin sokaklarında...
Ah şu on adımda bir duraksma alışkanlığım olmasa...
Bu da geçer diyorum...Daha koşmayı öğreneceğim,
düş/meyi öğrendiğim gibi...Kentim ince ince susuyor...
Yılların ağırlığını atıp üzerimden,özgür adımlarla dolaşıyorum,
aldırmadan üniformalı bakışlara...

Yazıştığım dostları arıyorum...söz verdiğimiz gibi sımsıkı .. ( devamı )

ACILARIM TEMMUZ...

Mon, 09 Jul 2007 02:58:00 +0300

ACILARIM TEMMUZ…
Bir başıma kaldım yine…
Hangi yolculuğa çıksam valizimi toplayıp,
keskin dönemeçlerde uçurumlara yuvarlandı sevinçlerim…
Bu kadar düş/üş,bunca kan lekesi yüreğimde
ve yaz-kış direncimi örseledi duvarlar…
Mevsimini unutmuş dalgın rüz.. ( devamı )

Ne Kahraman Olabİldİm giderken.ne De Onun Oldum KaldiĞimda.Hasan KARADENİZ,Şule İDİZ

Sun, 01 Jul 2007 01:28:00 +0300

Bitimsiz bir (ç)ağrıdır şimdi,gecenin karanlığına haykırdığım…
(s)olgun cümlelerimde ağır yaralı kalmış,
hicran iniltili bayat intiharlarım…
Hırsını alamadağım öfke kanamalı gidişler,
ne kadar yoklasa da sabrımın sınırlarını,
kavga makamında türkülere eşlik ediyorum yakılmış sesimle…
Yalandan yapılmış sahnelerde,tüm replikleri gerçek bir oyunun
unutulmayacak karelerini canlandırıyorum…
Korkuyorum yıkıldığım günlere çentik atar diye ,
sabırsız arzularım…
Bu yüzden kaldırmıyorum kabuğunu neşter kesiği yaralarımın…

susuyorum soluğuna gece;
Boğazıma tükürülen karanlıklarında
sessiz düşüyorum yaralarıma…
Yavan düş/ler çiziyorum yüzüme…
dünlerden bozma eksikliğim, eskiyor Yalnızlığıma…
hüzün hükmünü yemiş ifadesizliğim,
Kentsizliğime diz üstü düşüyor…
Yol heybeme ilişiyor bir parça nedamet daha…
Uykusuzluğum bölünüyor korkularıma…

Kırılmış aşk parçaları serili gecenin karanlığına…
Çabucak gelen baskın bir ayazdı yalnızlık…
Çıplağım,ardışık acıların kuşatmasında&he.. ( devamı )

NİCEDİR UYU(T)MUYORUM UYKUMU...

Tue, 19 Jun 2007 22:01:00 +0300

“Bu zından …Bu kırgın…Bu can pazarı…macera değil yaşadığım…”
Ahmed ARİF

Ben ömrümü tırnaklarımla kanattım…
Boğazımdaki neşter kesiği yaralarımın bedelini ödedim ,
ölüme ramak kalalarda…
Beni heryerde sinsice takip eden geçmişimin
bütün suçlarından hüküm giydim…
Hangi mutluluğun mavi coşkusuna öykünsem,
yargılayıp astılar sevinçlerimi söz ormanının darağaçlarına…
Sol yanımda hep bir yanı eksik kalmış yaşamımın renkli fotoğraflarını biriktirdim yol heybeme…

“BU ZINDAN”;
payına gençliğimi düşürdüğüm…

Birkaç mısraya sığdırdım tutsak yaşamım beyaza kesti saçlarımı…
sonra dikenli tel oldu dilim…kim dinlese öfkeden bükülmüş sözlerimi..
Acı(lan)dı…uzaklaştı coğrafyamdan…
İşte bu yüzdendir binlerce ton ağırlığım…
Oysa her bahar;
Dicl.. ( devamı )

YOK(OL)UŞLARDA TÖKEZLİYOR ADIMLARIM...(Sahipsiz kırılganlıklarım)

Wed, 06 Jun 2007 19:50:00 +0300

Yok(ol)uşların direnci kurşunlanmış yürüyüşlerinde belalı başım…
Küçük metinler halinde coşarken şiir soluklu sevdam,
büyük savaşların kanlı yıkımları kaldı meydanlarda…
Sınırları mayın döşeli coğrafyamın,gittikçe daralan çemberinde örselendi,yorgun adımlarım..
Şimdi sazın tellerinde kendini asan acılara sahip,dilimdeki türküler…

“Bana kendini anlatma !... Gülüşün (s)aklayamaz yan(ıl)gınların yakıcılığını”
.. ( devamı )

YÜREĞİM...BU NEYİN DİRENİŞİ ?!...(sahipsiz kırılganlıklarım)

Sun, 08 Apr 2007 19:52:00 +0300

Bir zorluğun çelişkisi yetti,cesur saydığım yüreğime…
Öfkeyle kırdığım kalemimin kırık ucuyla,
yine yalnızlığımı bekleyen satırlar karalıyorum buruşmuş sayfalara…

Ah yüreğim ! bu neyin direnişi…
Bak!...Ölü turnalar .. ( devamı )

SESİNDEN ÖNCE GELDİ HABERİN (Babam'a)

Tue, 09 Jan 2007 00:53:00 +0200

BABAM..1932....2004...

Sesini bekliyordum...
ama sesinden önce geldi haberin...
şimdi sancın boğazımdan geçen dikenli tel gibi..
daha söyleyeceklerim vardı oysa ..
cebimde biriktirdiğim adam olmuşluklarım vardı sana anlatılacak;
saygıda kusur etmeden ve boşlamadan boynumun borcunu...
ama sesinden önce geldi haberin..

Yıllardır göremediğim ve artık göremeyeceğim o otoriter yüzüne,
sıcak bir oğul gül&.. ( devamı )